„Idealny syn” to thriller psychologiczny, który od pierwszych stron gra na jednym z najmocniejszych ludzkich lęków: co jeśli osoba, którą kochasz i uważasz za idealną, wcale taka nie jest? Freida McFadden bierze na warsztat temat rodziny, zaufania i iluzji perfekcji, pokazując, jak szybko mogą się one rozpaść.
Książka opowiada historię nastolatka, który w oczach otoczenia jest synem idealnym, świetnie się uczy, ma nienaganne maniery, wzorową przyszłość. Kiedy jednak w jego otoczeniu dochodzi do niepokojącego zdarzenia, ten perfekcyjny obraz zaczyna pękać. Autorka bardzo sprawnie prowadzi czytelnika przez kolejne etapy narastającej niepewności, zmuszając do ciągłego zadawania sobie pytania: czy to naprawdę możliwe, czy tylko nie chcemy zobaczyć prawdy?
Najciekawszym elementem tej powieści jest napięcie psychologiczne. Autorka nie epatuje brutalnością ani sensacją. Zamiast tego buduje niepokój poprzez sugestie, niedopowiedzenia i sprzeczne sygnały. Czytelnik, podobnie jak bohaterowie, zaczyna wątpić we własne osądy. To thriller, który nie straszy krwią, ale myślą, że zło może być bardzo dobrze ukryte.
Relacje rodzinne są tu kluczowe. Autorka pokazuje mechanizm wyparcia, lojalności i bezwarunkowej wiary w bliską osobę. Szczególnie mocno wybrzmiewa perspektywa rodzica, który musi zmierzyć się z możliwością, że jego dziecko nie jest tym, za kogo zawsze je uważał. To właśnie ten emocjonalny ciężar sprawia, że książka działa bo stawia czytelnika w niewygodnej sytuacji moralnej.
Rozdziały są krótkie, tempo równe, a zakończenia scen często urywają się w momentach, które zmuszają do przeczytania „jeszcze jednego rozdziału”. To książka idealna na jeden-dwa intensywne wieczory.
Moja opinia jest taka, że „Idealny syn” to solidny thriller psychologiczny, który najlepiej działa dzięki emocjom i atmosferze, a koniec jest naprawdę zaskakujący. Jeśli lubisz thrillery psychologiczne osadzone w codziennych realiach, z naciskiem na relacje i psychikę bohaterów, „Idealny syn” będzie bardzo dobrym wyborem.
